7.30’da alarmın sesiyle uyanıyorum. Gözlerimi açacak durumda değilim. Sağ göz kapağımı hafifçe kaldırarak yerdeki telefonu arıyorum. Sol işaret parmağımla ekrana dokunup alarmın sesinden kurtuluyorum. Uyumaya devam etmek istiyorum ancak on dakika sonra aynı sesi yeniden duyuyorum. Kalkmam gerektiğinin farkındayım. Aynı parmağımla sesi durduruyorum. Bseni uyanık tutmayı sağlayacak birkaç şey arıyorum telefonun içinde. Açmayı istemediğim uygulamalara istemeden dokunuyorum. İki üç saniyede bir uykuya dalıp uyanıyorum. Uzun yol şoförü gibi hissediyorum kendimi. Yola devam etmem gerek ama uykum buna izin vermiyor. Yatakta biraz daha oyalanıp kalkıyorum ayağa.

İlk olarak su kaynatmak istiyorum ancak gözümü açamadığım için vazgeçiyorum. Yüzümü yıkayıp hızlıca kendime kahvaltı hazırlıyorum. Avukatın gözleri açık. Uyanmaya çalışıyor. Kahvaltımı yapıp bulaşıkları yıkıyorum. Avukatın yıkanmayı bekleyen sadece bir bardağı var. Bu beni mutlu ediyor. Onu da yıkayıp kurumaya bırakıyorum.

Bir süre gözlerimi kısarak bilgisayarı kullanıyorum. Parlaklığının çok açık olduğu fark edince kısıp rahatlıyorum. İş açısından planlı bir gün olmasını bekliyorum. Her şeyi vaktinde kolayca yapabiliyorum. Bugün Dünya Mutluluk Günü’ymüş. Akşam üzeri bizim departmandakilerle bir araya geliyoruz. Yani MS Teams üzerinden… Dışarı çıkmıyoruz. Herkes nasıl çalıştığından bahsediyor. Masasında ne olduğunu söylüyor. Eğleniyoruz. Ofis arkadaşlarımı ev halleriyle görmek eğlenceli geliyor. Herkesin evde vakit geçireceği bir şeyleri olduğunu görmek güzel.

Gün içerisinde sık sık avukatla konuşuyoruz. Bir ara sigorta şirketi kurmak üzereydik ki kuruluş bütçesi için otuz beş milyon TL’ye ihtiyacımız olduğunu öğreniyorum. Sonra vaz geçiyoruz. Şimdi baktığım bilgiye göre ise on sekiz milyon TL yeterliymiş(!) Piyasalar çok durgun zaten. Şimdi hiç sırası değil.

Evde kaldığımdan beri yaşadığım problemlerden biri de sürekli bir şeyler yeme ihtiyacı duymak. Avukat ise tam tersi. Yememe konusunda ısrarcı. Kahvaltı yapıp kenara çekiliyor. Vücuduma belirli bir miktarın altında yiyecek girerse aç kalacakmışım hissi beni rahatsız ediyor. Böyle hissettiğim günler kilo kaybıyla sonuçlanıyor. Akşam yemeği için bulgura ihtiyaç duyuyoruz. Ne yazık ki evde hiç yok. Getir, sipariş yoğunluğundan dolayı getiremiyor. Banabi’de ise bulgur bitmiş. Ekmek ihtiyacımızı da gideremeyince avukatı bakkalı yolluyoruz. Bakkaldayken hırsızlığa şahit olmuş. Gelince onu anlatıyor.

Dün gece bilgisayarıma uzun bir aradan sonra ilk defa oyun indirdim. Gün içerisinde ise Kara Komik Filmler’in Netflix’e geldiğini öğreniyoruz. Hafta sonu yapılacaklar listemize ekliyoruz.

Akşam beşten sonra kalabalık bir arkadaş grubu olarak zoom uygulaması üzerinden bir araya geliyoruz. Uygulamayı ilk defa keşfettiğimiz için oldukça eğleniyoruz. Özellikle arka plan ekleme özelliği çok başarılı çalışıyor. Bir tane örnek aşağıya bırakıyorum. Yaratıcılığınızı sonuna kadar kullanın. Daha çok eğlendiğimiz şeyler de yakaladık ama onlar şimdilik bende kalsın.

Birazdan akşam yemeğimiz hazır olacak. Ben ise yemeye çoktan hazırım. Bugün uzun süredir görüşmediğim arkadaşlarım ve kuzenimle görüştüm. Evde kalmanın birileriyle yeniden iletişime geçmek için çok iyi bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Buraya kadar okuduysanız eski bir arkadaşınızı, uzun süredir aramadığınız kuzeninizi, kardeşinizi ya da başka bir yakınınızı arayın. Sağlıcakla kalın.

Avukat bulaşıkları yıkadıktan sonra salona gelir. Çok yorulduğunu söyler ve sosyal medyasındaki yeni gönderileri keşfetmeye başlar.

Beşinci gün için neler yazdığımı okumak isterseniz buraya tıklayın.

Dün neler yazdığımı okumak isterseniz buraya tıklayın.

Hafta sonu için film tavsiyesi arıyorsanız buraya tıklayın.

Ben TED konuşması izlesem daha iyi derseniz buraya tıklayın.